Vincent Graham van Cybermind geraadpleegd over de "source module" (Electro magnetische Receiver).
Het blok heb ik gemonteerd aan de voorzijde van de StandUp, zo hoog mogelijk tussen de stangen en vastgesjord met ty-rips. Gerwin vermoed dat het ijzer van de stangen in de buurt van de "source", de nauwkeurigheid zal beinvloeden. Vincent heeft meerdere experimenten gedaan met dit type "source" en meent dat dat erg mee kan vallen. Voorlopig laat ik hem daar zitten. Als het systeem werkt kunnen we dit gemakkelijk testen.
Verder is een nieuwe stekkerdoos aangebracht en zijn de voedingen naar een betere plek in het fundament verplaatst. Ook de Flock kasten zijn wat stabieler vastgezet, door het aluminium platformpje vast te schoeven in het frame. Alles is met de handige ty-rips, waardoor het gemakkelijk los te maken is.
Uiteindelijk de platen aangebracht, hetgeen vrij gemakkelijk bleek te monteren met de draaiende klemsystemen.
In het gemonteerde syteem nog even beproefd hoe de 5DT glove aanvoelt en hoe de test-HMD zich laat opzetten. Gedacht moet nog worden over het ophangsysteem van de HMD, de verbetering van de 5DTglove, de bergplaat van de 5DT glove, De afdekking van de voorzijde met iets van perspex, de inbouw van een computer en de ontwikkeling van de software.
Gerwin gaat een week op vakantie en daarna spreken we af om de verdere ontwikkeling van de software te bespreken.
Friday, 4 March 2011
Tuesday, 1 March 2011
Computer
De specificaties voor de computer in het Elements project.
De beste oplossing is een moederbord dat twee NVidia kaarten kan
aansturen. De uitgangen dienen DVI te zijn. Het type Nidiakaart zal minimaal
NVidia FX 1500 moeten zijn. De computer wordt geplaatst in de scharnierende bak onderin het StandUp Systeem. Momenteel wordt de software ontwikkeld en getest op een computer van het VRLab. We zullen het syteem eerst met deze computer uitproberen om vervolgens een geschikte computer te bouwen, zodra de vistette helm klaar is.
De beste oplossing is een moederbord dat twee NVidia kaarten kan
aansturen. De uitgangen dienen DVI te zijn. Het type Nidiakaart zal minimaal
NVidia FX 1500 moeten zijn. De computer wordt geplaatst in de scharnierende bak onderin het StandUp Systeem. Momenteel wordt de software ontwikkeld en getest op een computer van het VRLab. We zullen het syteem eerst met deze computer uitproberen om vervolgens een geschikte computer te bouwen, zodra de vistette helm klaar is.
1 maart 2011
de koppeling van de Flock of Birds kastjes, Source en sensors.
Gesprek met Vincent Graham van Cybermind over de hardware van de Elements installatie.
De twee Flock of Birds kastjes zullen als master en slave functioneren.
Ze worden gekoppeld met een bijgeleverd kabeltje dat lijkt op een
0-modem kabel. De electromagnetische “Source” met een range van 1.5 meter rondom,
kan aan de voorzijde van de StandUp console, zo hoog mogelijk geplaatst worden.
Deze Source wordt gekoppeld aan het master Flock kastje.
Het master Flock kastje dient wordt gekoppeld aan de sensor van de Visette
en het slave kastje aan de sensor van de 5DT Dataglove.
De twee kastjes kunnen onderin de StandUp console geplaatst worden.
Ik zal een platform aanbrengen onderin de StandUp console, waarop de
twee Flock kastjes geplaatst kunnen worden.
De master Flock kast wordt gekoppeld aan de computer via een bijgeleverde seriele
kabel of een usb kabel.
Vertraging van de bouw van de Vistette Pro
Vandaag vertelde Vincent dat de bouw van de Visette pro helm weer
vertraging had opgelopen. Momenteel is men bezig met het schrijven van de software. dat kan over
twee weken klaar zijn, hooguit drie weken. Men werkt aan aanzienlijke verbeteringen . Wij kunnen het systeem testen met de test helm die op de Tu-Delft in bruikleen is. In oudere systemen diende de computer aan/uit gezet te worden via de control box. Men werk nu aan een systeem waarbij het mogelijk wordt om dit te doen via de computer.
de koppeling van de Flock of Birds kastjes, Source en sensors.
Gesprek met Vincent Graham van Cybermind over de hardware van de Elements installatie.
De twee Flock of Birds kastjes zullen als master en slave functioneren.
Ze worden gekoppeld met een bijgeleverd kabeltje dat lijkt op een
0-modem kabel. De electromagnetische “Source” met een range van 1.5 meter rondom,
kan aan de voorzijde van de StandUp console, zo hoog mogelijk geplaatst worden.
Deze Source wordt gekoppeld aan het master Flock kastje.
Het master Flock kastje dient wordt gekoppeld aan de sensor van de Visette
en het slave kastje aan de sensor van de 5DT Dataglove.
De twee kastjes kunnen onderin de StandUp console geplaatst worden.
Ik zal een platform aanbrengen onderin de StandUp console, waarop de
twee Flock kastjes geplaatst kunnen worden.
De master Flock kast wordt gekoppeld aan de computer via een bijgeleverde seriele
kabel of een usb kabel.
Vertraging van de bouw van de Vistette Pro
Vandaag vertelde Vincent dat de bouw van de Visette pro helm weer
vertraging had opgelopen. Momenteel is men bezig met het schrijven van de software. dat kan over
twee weken klaar zijn, hooguit drie weken. Men werkt aan aanzienlijke verbeteringen . Wij kunnen het systeem testen met de test helm die op de Tu-Delft in bruikleen is. In oudere systemen diende de computer aan/uit gezet te worden via de control box. Men werk nu aan een systeem waarbij het mogelijk wordt om dit te doen via de computer.
Sunday, 20 February 2011
De hardware II
Met Gerwin de Haan werd besproken welke HMD de beste mogelijkheden zou kunnen bieden.
We kozen uiteindelijk voor de Visette45 SXGA 3D van Cybermind. In het ArLab van de Koninklijke Academie hadden we reeds ervaring met deze headset. Er zouden wat verbeteringen moeten worden aangebracht voor wat betreft het dragen van de helm. Gerwin deed een aantal experimeneten met een skyhelm en duidelijk werd dat een extra band de dragende functie van de helm aanzienlijk zou kunnen verbeteren.
We kozen uiteindelijk voor de Visette45 SXGA 3D van Cybermind. In het ArLab van de Koninklijke Academie hadden we reeds ervaring met deze headset. Er zouden wat verbeteringen moeten worden aangebracht voor wat betreft het dragen van de helm. Gerwin deed een aantal experimeneten met een skyhelm en duidelijk werd dat een extra band de dragende functie van de helm aanzienlijk zou kunnen verbeteren.
De 5DT dataglove zou kunnen worden gebruikt van Fift Dimensions Technology.
Product Description
The 5DT Data Glove 5 Ultra is designed to satisfy the stringent requirements of modern Motion Capture and Animation Professionals. It offers comfort, ease of use, a small form factor and multiple application drivers. The high data quality, low cross-correlation and high data rate
make it ideal for realistic realtime animation. The 5DT Data Glove 5 Ultra measures finger flexure (1 sensor per finger) of the user's hand. The system interfaces with the computer via a USB cable. A Serial Port (RS 232 - platform independent) option is availible through the 5DT Data Glove Ultra Serial Interface Kit. It features 10-bit flexure resolution, extreme comfort, low drift and an open architecture. The 5DT Data Glove Ultra Wireless Kit interfaces with the computer via Bluetooth technology (up to 20m distance) for high speed connectivity for up to 8 hours on a single battery. Right- and left-handed models are available. One size fits many (stretch lycra).
Hoewel deze dataglove nogal kwetsbaar is gebleken bij gebruik in het ArLab, zou deze goed kunnen worden gebruikt als basis voor een te ontwikkelen degelijker en meer solide versie.
Saturday, 19 February 2011
De hardware I
Met Ir Jouke Verlinden besprak ik welke hardware we zouden moeten aanschaffen.
Belangrijk onderdeel hierbij betrof de ontwikkeling van de installatie. Binnen deze installatie moest een gebruiksvriendelijke opstelling worden bedacht voor een virtual reality bril, (Head Mounted Display, HMD), de dataglove, en een beeldscherm voor externe waarneming. Verder apparatuur voor het genereren van de virtuele wereld. De Head Mounted Display (HMD) zou gemakkelijk moeten kunnen worden opgenomen en weer weggeborgen. Ook de dataglove diende een gebruiksvriendelijke plek te krijgen binnen de installatie.
Omdat het een installatie betrof die ontwikkeld was in 1991, wilde ik de vormgeving zodanig ontwikkelen dat het tijdsbeeld daarin zichtbaar zou worden. De uiterlijke vormgeving zou technisch en puur functioneel moeten ogen. De volledige ervaring van de virtuele wereld is alleen te beleven door de waarnemer met de HMD en alleen zichtbaar door de omstanders door middel van een beeldscherm aan de buitenkant van de installatie, die de hoofd en handbeweingen laat zien van de gebruiker van de installatie. Besproken werd het fenomeen "cybersickness", in verband met eventueel openbaar gebruik van de VR installatie. Het is aangetoond dat binnen total immersion het evenwichtsorgaan verstoord kan raken en motion sickness kan optreden. (cybersickness Simulator sickness, cyber side effects A constellation of findings that may affect those subjected to 'total immersion' virtual reality–VR, in which external audio, visual, possibly–when using a 'virtual glove' also tactile sensation, are replaced by computer-generated information Clinical Autonomic Sx–eg, cold sweats, N&V, motion sickness occurring while 'plugged in' to VR devices, post-session residua in the form of altered perceptions and flashbacks. See Porn addiction.) Bij openbaar gebruik zou hiermee rekening gehouden dienen te worden, bijvoorbeeld in de vorm van waarschuwingen op de installatie, of met begeleiding door een deskundige. Besloten werd om een soort bar te ontwikkelen op handhoogte, waardoor er wat steun zou zijn voor de gebruiker. Daarnaast een ophang syteem voor de HMD en dataglove. Ik zou een eerste schetsontwerp maken van de installatie op basis van de besproken onderdelen.
Belangrijk onderdeel hierbij betrof de ontwikkeling van de installatie. Binnen deze installatie moest een gebruiksvriendelijke opstelling worden bedacht voor een virtual reality bril, (Head Mounted Display, HMD), de dataglove, en een beeldscherm voor externe waarneming. Verder apparatuur voor het genereren van de virtuele wereld. De Head Mounted Display (HMD) zou gemakkelijk moeten kunnen worden opgenomen en weer weggeborgen. Ook de dataglove diende een gebruiksvriendelijke plek te krijgen binnen de installatie.
Omdat het een installatie betrof die ontwikkeld was in 1991, wilde ik de vormgeving zodanig ontwikkelen dat het tijdsbeeld daarin zichtbaar zou worden. De uiterlijke vormgeving zou technisch en puur functioneel moeten ogen. De volledige ervaring van de virtuele wereld is alleen te beleven door de waarnemer met de HMD en alleen zichtbaar door de omstanders door middel van een beeldscherm aan de buitenkant van de installatie, die de hoofd en handbeweingen laat zien van de gebruiker van de installatie. Besproken werd het fenomeen "cybersickness", in verband met eventueel openbaar gebruik van de VR installatie. Het is aangetoond dat binnen total immersion het evenwichtsorgaan verstoord kan raken en motion sickness kan optreden. (cybersickness Simulator sickness, cyber side effects A constellation of findings that may affect those subjected to 'total immersion' virtual reality–VR, in which external audio, visual, possibly–when using a 'virtual glove' also tactile sensation, are replaced by computer-generated information Clinical Autonomic Sx–eg, cold sweats, N&V, motion sickness occurring while 'plugged in' to VR devices, post-session residua in the form of altered perceptions and flashbacks. See Porn addiction.) Bij openbaar gebruik zou hiermee rekening gehouden dienen te worden, bijvoorbeeld in de vorm van waarschuwingen op de installatie, of met begeleiding door een deskundige. Besloten werd om een soort bar te ontwikkelen op handhoogte, waardoor er wat steun zou zijn voor de gebruiker. Daarnaast een ophang syteem voor de HMD en dataglove. Ik zou een eerste schetsontwerp maken van de installatie op basis van de besproken onderdelen.
De eerste aanzet
Om het Elements project te kunnen realiseren moest ik in de eerste plaats kontact opnemen met iemand die de noodzakelijke programmatuur zou kunnen schrijven. Ik wist dat Jouke Verlinden goed op de hoogte was met het programmeren voor interactive 3D omgevingen, want hij was er indertijd op afgestudeerd en inmiddels assistent professor op Industrieel Ontwerpen aan de TU-Delft. Hij hield zich bezig met Rapid Prototyping en Augmented Reality. Jouke wees me op een inmiddels andere afgestudeerde en gepromoveerde expert Dr Ir Gerwin de Haan. Een eerste vergadering belegden we in Pulchri Studio. Besproken werd waaraan de installatie, zoals die in 1991 was voorgesteld, zou moeten voldoen. Allereerst werd besproken hoe de wereld eruit zou moeten zien. Ik liet een paar filmpjes zien van hetgeen we in 1991 hadden beproefd. Zie filmpje als een screen capture van een virtuele wereld, waarin met een dataglove met tactiele feedback cubussen worden gegrepen en verplaatst. Voor het Elements project wilde ik uitgaan van een volstrekt lege wereld, als een sterrenloos universum, waarin zich binnen "handbereik" de drie basisvormen voor het bouwen van een virtuele wereld bevinden: kegel, bol en kubus. Deze basisvormen moesten met een virtuele hand, via een dataglove kunnen worden gegrepen, gekopieerd, verplaatst en van kleur kunnen worden veranderd. Tevens zou een geluid hoorbaar moeten worden bij het aangrijpen van een object. Gerwin de Haan zou deze taak op zich nemen. De eerste aanzet was hiermee gemaakt. Een volgende vergadering zou besproken worden op welke wijze de hardware zou moeten worden vervaardigd en door wie.
Tuesday, 15 February 2011
Voorgeschiedenis "Elements 1991" project
Het subsidie is verleend om een virtual reality experiment en concept uit 1991
alsnog uit te voeren en te realiseren. Het betrof toen een virtual reality opstelling van de firma Virtuallity, waarbij gebruik gemaakt werd van een Apple 3000 computer, een headmounted display helm en een dataglove met tactile feedback. Om de bewegingen van hand en hoofd door te geven aan de computer maakten we gebruik van een electro-magnetische Polhemus tracker. In de virtuele wereld wilde ik toen een aantal basis elementen tonen in een verder lege ruimte. Deze virtuele basis vormen betroffen een kubus, een bol en een conus in de kleuren rood geel en blauw. Verder bevond zich in die virtuele wereld een virtuele hand die aangestuurd kon worden met een materiele dataglove. Zodra de virtuele hand in de buurt van een element kwam kon dit element virtueel worden “beetgepakt” door middel van de dataglove en virtueel worden verplaatst en werd een geluid ten gehore gebracht, waardoor men kon horen wat men greep met de virtuele hand. Het virtuallity systeem uit 1991 wordt al lang niet meer gemaakt en de randapparatuur evenmin.
Er moest daarom een heel nieuw systeem worden ontwikkeld met apparatuur die vandaag de dag er is. Tevens zou de opstelling zo moeten worden gebouwd dat bij opstelling in een openbare ruimte de apparatuur “bezoekers-bestendig” zou zijn en zoveel mogelijk zonder hulp van derden gebruikt zou kunnen worden. Verder zou de dataglove bij gebruik door meerdere mensen hygienisch moeten kunnen worden gebruikt. Een geheel nieuwe dataglove moet worden gebouwd op basis van bestaande techniek. Deze kwesties kwamen gaandeweg de ontwikkeling van het project aan de orde in samenspraak met Ir Jouke Verlinden (die in 1991 betrokken was bij het eerste experiment) Jouke wees me op Dr Ir Gerwin de Haan die me wilde helpen met de ontwikkeling van het nieuwe systeem. Na veel omzwervingen en aftasten van mogelijkheden is uiteindelijk besloten om gebruik te maken van een bestaand platvorm met een steunrand, dat aangepast zou kunnen worden aan onze wensen. Ir Jouke Verlinden zal helpen met de ontwikkeling van een robuuster en hygienischer dataglove op basis van bestaande techniek. In verband met het feit dat de heer Ir Jouke Verlinden momenteel werkt aan zijn promotie is dat opgeschoven naar maart april 2011.
alsnog uit te voeren en te realiseren. Het betrof toen een virtual reality opstelling van de firma Virtuallity, waarbij gebruik gemaakt werd van een Apple 3000 computer, een headmounted display helm en een dataglove met tactile feedback. Om de bewegingen van hand en hoofd door te geven aan de computer maakten we gebruik van een electro-magnetische Polhemus tracker. In de virtuele wereld wilde ik toen een aantal basis elementen tonen in een verder lege ruimte. Deze virtuele basis vormen betroffen een kubus, een bol en een conus in de kleuren rood geel en blauw. Verder bevond zich in die virtuele wereld een virtuele hand die aangestuurd kon worden met een materiele dataglove. Zodra de virtuele hand in de buurt van een element kwam kon dit element virtueel worden “beetgepakt” door middel van de dataglove en virtueel worden verplaatst en werd een geluid ten gehore gebracht, waardoor men kon horen wat men greep met de virtuele hand. Het virtuallity systeem uit 1991 wordt al lang niet meer gemaakt en de randapparatuur evenmin.
Er moest daarom een heel nieuw systeem worden ontwikkeld met apparatuur die vandaag de dag er is. Tevens zou de opstelling zo moeten worden gebouwd dat bij opstelling in een openbare ruimte de apparatuur “bezoekers-bestendig” zou zijn en zoveel mogelijk zonder hulp van derden gebruikt zou kunnen worden. Verder zou de dataglove bij gebruik door meerdere mensen hygienisch moeten kunnen worden gebruikt. Een geheel nieuwe dataglove moet worden gebouwd op basis van bestaande techniek. Deze kwesties kwamen gaandeweg de ontwikkeling van het project aan de orde in samenspraak met Ir Jouke Verlinden (die in 1991 betrokken was bij het eerste experiment) Jouke wees me op Dr Ir Gerwin de Haan die me wilde helpen met de ontwikkeling van het nieuwe systeem. Na veel omzwervingen en aftasten van mogelijkheden is uiteindelijk besloten om gebruik te maken van een bestaand platvorm met een steunrand, dat aangepast zou kunnen worden aan onze wensen. Ir Jouke Verlinden zal helpen met de ontwikkeling van een robuuster en hygienischer dataglove op basis van bestaande techniek. In verband met het feit dat de heer Ir Jouke Verlinden momenteel werkt aan zijn promotie is dat opgeschoven naar maart april 2011.
Monday, 14 February 2011
Elements project 1991-2011
Start Elements project januari 2010
In 2009 werd door het Fonds voor de Beeldende Kunsten Vormgeving en Bouwkunst een zogenaamde LIVE subsidie mij toegekend van 50.000 euro. Dit op basis van mijn verzoek
om een project, dat ik in 1991 startte op de TU Delft, alsnog te realiseren.
Dit project, getiteld "Elements-1991" startte met een eerste experiment naar beleving van gewichtloosheid in de sculptuur. In dit blog zal ik verslag doen van de voorgeschiedenis en ontwikkeling van dit project, dat in mei 2011 zijn eerste testfase hoopt te krijgen.
Het "Elements-1991" project zal in eerste instantie worden ontwikkeld om een 3-tal basis objecten te beleven in een referentieloze, absoluut lege en zwaartekrachtloze ruimte die cyberspace heet. Daarin zullen zich voor de waarnemer de basis elementen kubus, bol en kegel, bevinden om met behulp van een dataglove een virtuele sculptuur te kunnen bouwen.
Een tweede project "Virtual Handshake 1991", ook uit 1991, kan vervolgens met dezelfde apparatuur worden uitgevoerd, door de medewerking van het Nederlandse bedrijf Cybermind, dat de belangrijkste leverancier in Nederland is van onder meer virtual reality apparatuur.
Cybermind sponsort een tweede installatie, waardoor de "Virtual Handshake 1991" alsnog kan worden uitgevoerd.
Alle projecten tussen 1985 en nu beschouw ik als voorlopers van de realisering van het Weightless Sculpture project, dat startte in 1984 met "A line in outer space".
Uiteindelijk doel van de activiteiten is het in de ruimte brengen van een materiele sculptuur doormiddel van de lancering van een CubeSat of TubeSat, een kleine satelliet.
In 2009 werd door het Fonds voor de Beeldende Kunsten Vormgeving en Bouwkunst een zogenaamde LIVE subsidie mij toegekend van 50.000 euro. Dit op basis van mijn verzoek
om een project, dat ik in 1991 startte op de TU Delft, alsnog te realiseren.
Dit project, getiteld "Elements-1991" startte met een eerste experiment naar beleving van gewichtloosheid in de sculptuur. In dit blog zal ik verslag doen van de voorgeschiedenis en ontwikkeling van dit project, dat in mei 2011 zijn eerste testfase hoopt te krijgen.
Het "Elements-1991" project zal in eerste instantie worden ontwikkeld om een 3-tal basis objecten te beleven in een referentieloze, absoluut lege en zwaartekrachtloze ruimte die cyberspace heet. Daarin zullen zich voor de waarnemer de basis elementen kubus, bol en kegel, bevinden om met behulp van een dataglove een virtuele sculptuur te kunnen bouwen.
Een tweede project "Virtual Handshake 1991", ook uit 1991, kan vervolgens met dezelfde apparatuur worden uitgevoerd, door de medewerking van het Nederlandse bedrijf Cybermind, dat de belangrijkste leverancier in Nederland is van onder meer virtual reality apparatuur.
Cybermind sponsort een tweede installatie, waardoor de "Virtual Handshake 1991" alsnog kan worden uitgevoerd.
Alle projecten tussen 1985 en nu beschouw ik als voorlopers van de realisering van het Weightless Sculpture project, dat startte in 1984 met "A line in outer space".
Uiteindelijk doel van de activiteiten is het in de ruimte brengen van een materiele sculptuur doormiddel van de lancering van een CubeSat of TubeSat, een kleine satelliet.
Subscribe to:
Posts (Atom)